Zakdoekje leggen,
Niemand zeggen,
Ik heb de hele nacht gewaakt.
Twee paar schoenen heb ik afgemaakt:
Eén van stof en één van leer,
Hier leg ik mijn zakdoekje neer.

Waarom ik dit Oudhollandse kinderliedje van het “zakdoekje leg” spelletje vermeldt is vanwege het volgende:

Ik zat, zoals jullie inmiddels van mij gewend zijn, ’s ochtends in de trein. Bij Delft stapte er een man in. De motoriek van deze man was redelijk vrouwelijk, op een irritante manier. Wellicht herken je dat wel. Als een steward aan boord van een Boeing liep hij door het gangpad. Zelfverzekerd was hij op zoek naar een plekje om te zitten.

Echter verspreidde hij met elke stap door het gangpad een eau de cologne die via mijn reukzintuigen mijn hersenen deden beseffen, dat mijn maag het ontbijt binnen moest houden. Er had bij dit luchtje een bijsluiter moeten zitten: De bijwerkingen van dit artikel zijn misselijkheid en/of hoofdpijn. Toch jammer dat men zich voor veel dingen makkelijk kan afsluiten, behalve voor geur.

De geur was niet het enige opvallende aan de vrouwelijke man. Hij had blijkbaar smetvrees. Nou weet ik ook dat de trein niet altijd de meest schone omgeving is, maar de volgende actie vond ik zelf toch lichtelijk overdreven. Hij haalde een schone zakdoek uit zijn achterzak, waaide in twee subtiele bewegingen de strak gestreken doek open. Vervolgens legde hij deze als een doekje op de stoel tegenover mij en ging met een schuddende beweging zitten. Het leek wel alsof een paradijsvogel op haar nest ging zitten. De Trouw kwam tevoorschijn, want dit soort figuren lezen geen gratis kranten.

Volgens het liedje, zijn er twee paar schoenen afgemaakt. Hij had duidelijk zijn afgemaakte nieuwe schoenen aan. Propere Suède brogues, die perfect zouden matchen met een bruine labrador. Bij het verplaatsen van mijn Adidassies, raakte ik per ongeluk het puntje van zijn schoeisel. Suède, de vleeszijde van een dierenhuid, zou geen suède zijn als er geen streep achterbleef in de door mij geraakte richting. Hij legde zijn krantje neer, staarde mij in 2 seconden bijna dood en gleed met zijn vingertoppen de vleug weer in de goede richting.
 
handkerchief 4

Om even terug te komen op het fenomeen zakdoek. Ik ken vrij weinig mensen die nog gebruik maken van die mooie geruiten katoenen zakdoeken. Dit is bijna niet meer van deze tijd lijkt het wel. Ik heb ook vernomen dat het papieren doekje hygiënischer is, vanwege het simpele feit dat je de snuit-bacteriën weggooit.

Toch heeft de zakdoek aardig wat doorstaan, hij is kapot gesnoten, geknoopt geweest, er is zweet mee afgeveegd, gebruikt om rijkdom mee aan te tonen, gedragen als sjaaltje of in het borstzakje van de colbert, gebruikt om iemand mee vaarwel te wuiven, gebruikt om iemand zwaaiend te waarderen, om wonden mee te verzorgen, tranen mee te deppen, er zijn door jonkvrouwen huwelijkskandidaten mee uitgekozen, er zijn privé boodschappen opgeschreven, er is mee gepicknickt, als symbool gebruikt voor homoseksualiteit of juist om aan te geven bij welke groep gangsters je hoort en nu? Nu wordt er dus ook gewoon op gezeten in mijn treintje.

Tot snot, om volgens mijn eigen traditie een stukje China toe te voegen, er komt hier een heuse zakdoekenboom vandaan.

Zakdoekjesboom

Latest posts by Elmar (see all)