De parkeerwachter. Het voelt een beetje middeleeuws aan, die benaming. Alsof we het echt over iemand hebben. Je zou er een prachtige filmtitel bij kunnen bedenken: “De dappere wacht van de parkeerplaatsen.”

Dan zie je zo’n Games of Thrones-achtige Jon Snow van the Night’s Watch voor je, die met een bek vol littekens en een geitenhuidje om z’n lichaam op parkeerplaatsen patrouilleert. Bij iedere auto die fout-geparkeerd staat gooit hij een speer door de voorruit met een parkeerbonnetje eraan. Vervolgens stopt hij zijn lul in de uitlaat en begint hij de auto te verkrachten, gewoon puur om de fout-geparkeerde auto te vernederen. De parkeerwachter. In de realiteit zijn ze wat minder robuust. Meestal zijn het een soort halve Hobbits met overgewicht, spraakgebrek en met een geel jasje dat ze de uitstraling van een gecastreerde klaar-over geeft.

Ik vraag me weleens af wanneer je weet dat je een parkeerwachter wordt. Was je dan op jonge leeftijd al helemaal gefrustreerd om fout-geparkeerde auto’s? Dat je dan als twaalfjarig kindje door de stad loopt en een fout-geparkeerde auto onder spuugt? Dat je dan op je vijfenveertigste in een kroeg zit, met een biertje voor je neus en het volgende verhaal vertelt: “Nee, ik heb op vrij jonge leeftijd het contact met mijn vader verbroken. Daar was gewoon niet mee te leven, met die man. Hij was een foutparkeerder pur sang. Hij heeft ons hele gezin verwoest. Dan kwam hij ’s avonds thuis en dan zag ik het meteen aan zijn ogen, die blik naar mijn moeder. Dan wist heel het gezin weer hoe laat het was: papa had weer heel de middag zitten foutparkeren.”

Ik snap het niet zo, ook de ‘waarom?’ vraag. Iedereen heeft andere ambities. Dat is prima, want uiteindelijk heeft iedere baan een eigen functie. Zo werkt het ook in de natuur, ieder diertje heeft weer een eigen functie. Dan zou je een parkeerwachter het best met een mug kunnen vergelijken. Ze zullen best een functie hebben, maar iedereen vindt ze irritant. En nu zijn er natuurlijk manieren om van de parkeerwachter af te komen, bijvoorbeeld door je auto goed neer te zetten of door altijd geld in het parkeermetertje te gooien, maar een mug kun je ook afstoten met citroenmelk. En toch, als ik me dan ’s avonds sta in te oliën met tropisch gif om muggen van me af te houden, denk ik: “Vuile tiefusmug, hoezo wil je mij perse prikken met die ranzige angel van je? Ik sta me verdomme helemaal wezenloos te smeren, met dat gore spul wat nog geld kost ook, omdat jij anders je angel in mijn doedelzak steekt.” En dat heb ik ook een beetje met parkeerwachters. Hoezo moet ik zenuwachtig park-line inschakelen, mijn chip opladen of munten in een automaat gooien als ik vijf minuten uit mijn auto stap om wat af te gooien omdat jij anders met je draagbare printer vieze wc-papiertjes onder mijn ruitenwisser staat te proppen. Waarom wil jij dat, parkeerwachter?

Voor de mensen die het zich afvroegen… ja, deze column is mede mogelijk gemaakt en tot stand gekomen door een parkeerbon.

Latest posts by Kaj (see all)