Ik heb vorige week in de media vernomen dat Volendam niet zo vrolijk wordt van Theo Maassen. Een paar jaar geleden is daar met nieuwjaarsavond een brand in een café uitgebroken, wat voor veel mensen letterlijk en figuurlijk zijn sporen heeft achter gelaten. Theo heeft, met een grap daarover in zijn show, de grens opgezocht en daar lag het hele dorp wakker van (ze doen daar alles samen). Wie er in zijn recht staat interesseert me niet, binnen drie seconden wist ik dat ik achter die brabantwenkbrauw stond. Mijn collega Ton heeft er al een stukje over geschreven, maar dit keer ben ik degene die het niet kon laten om er een vervolg aan te geven. Volendam bashen, je mag mij er op elk tijdstip voor wakker maken.

Zet een Volendammer voor een camera en je weet precies wat voor larie hij nu weer gaat mekkeren. Altijd hetzelfde gelul over de zee, hoe het is om een Volendammer te zijn en over dat zeehondengejank dat ze in dat vissersdorp muziek noemen. Knoop een gesprek aan met een willekeurige haringkaak en binnen vijf minuten vertelt hij met een brok in z’n keel over vissersboot “de Pangafilet” die al drie generaties in de familie zit. Altijd hetzelfde geleuter. Dat gezeik over de paling krijg je d’r ook niet uit. Je kan er bij de bakker niet eens normaal een halfje wit kopen of ze gooien er wat ochtendverse vis doorheen. Smakeloos kutvolk.

Je kan er ook niet omheen. Zit je net lekker op je vrije zondagavond ontspannen op de bank te zappen, staat er weer zo’n onnozel viswijf op het scherm door je woonkamer te tetteren. Ik heb het een keer een kans gegeven. Monique Smit met een microfoon in d’r handjes ergens in een Volendams café tussen lallende pubers. Het zag eruit als een troep doorgesnoven stokstaartjes. Nou verwacht ik van dat soort programma’s niet veel, maar zwakzinnigere dialogen heb ik weinig meegemaakt. Even hield ik het vol, maar bij de vraag ‘Hoe heet je van je achterhoofd?’ ben ik hoofdschuddend afgehaakt.

Al die media aandacht, ik heb het altijd een slecht idee gevonden. Sta ik rustig m’n krantje af te rekenen bij van Gennep en dan hoor ik Nick en Simon op de achtergrond, dan denk ik toch even ‘doe dat nou niet’. Ze gaan straks echt in de mythe Volendam geloven. De toeristen hebben ze al zover. Er staan hooguit drie monumenten in dat dorp maar de vakantiegangers zijn er niet weg te slaan. Mij niet gezien, ik laat als Rotterdammer nog liever drie kruisjes op m’n lid tatoeëren zodat ik de rest van m’n leven met een amsterdammertje in m’n broek rondloop, dan dat ik vier minuten met een wasknijper op m’n neus over zo’n stinkende Volendamse kutkade moet sjokken.

Buitenlanders moeten ze daar toch al niet. Theo wist te vertellen dat er nog geen twee procent in Volendam allochtoon is, en toch de helft van de stemmen naar de PVV gaat. Dat is best knap. Daar zal Geertje ze best wel even een keertje persoonlijk voor bedankt hebben. Ik zie ‘m al staan, midden op de kerkplein op een sinaasappelkistje; “Ik wil beginnen met jullie te be-danken, beste kiezers. Bedanken, omdat jullie hebben gekozen voor een Islam-vrij Neder-land. Omdat jullie néé hebben gezegd tegen die dadel-maffia. Omdat jullie néé hebben gezegd tegen rama-dan in Volen-dam, beste mensen. Dank-u-wel omdat u néé heeft gezegd tegen gedrochten, die smorgens nog niet de slaap uit hun ogen hebben gewreven of beginnen te janken, te jánken beste mensen, om Allah. Dank-u-wel mensen, dankuwel! Ella is gek.”

Zelf ben ik overigens nog nooit in Volendam geweest, noch heb ik ooit iemand uit het dorp ontmoet. Lekker bevooroordeeld stukje dan zou je kunnen zeggen, maar ik weet dat het de Volendammer niet uitmaakt. Wij xenofoben begrijpen dat wel van elkaar.

Herry

Latest posts by Herry (see all)