Ik liep bij het Eendrachtsplein een tattooshop binnen, ik wilde er één het liefst door een grove, ondergetatoeëerde vijftiger in een oud witgelig hemd, met nattig lang grijs haar en idem baard. Een voormalig zeeman ofzo, maar dan met net nog geen papegaai op z’n schouder. En dat hij dan om de vijf minuten ‘stilzitten’ zou zuchten. Zo hoort het. Maar er zat een jonge vrouw onachtzaam haar nagels te vijlen. Fuck, ging er door mijn hoofd. Niks lulligers voor je mannelijke ego dan een aantrekkelijke dame die je laat lijden. Maar ach, ergens ook wel weer sexy.

‘Hi, ik wil graag een tatoeage.’

De vrouw keek op en reageerde spontaan.

‘Dat is toevallig, wij zetten tatoeages. Waar zat je aan te denken?’

Ik keek een beetje om me heen

‘Weet niet.. doe maar wat geks’

Zij: ‘Dat kan natuurlijk. Even kijken. Wat dacht je van een.. schildpad, of.. een TV is ook leuk. Of een..’

‘Een TV is goed.’

Zij weer: ‘Op welke zender wil je ‘m hebben staan..’

Een uur later liep ik het Eendrachtsplein weer op. Met een televisie op mijn schouder. Ik vind tattoos eigenlijk nogal voor tokkies, dus hij stond op SBS6.

Tatoeages dat is de stadse manier van ruig doen, maar het dan niet doen. Een vriend van mij vertelde erover: “Geef mij een jongeman van vijfentwintig met wat Japanse visjes, wolkjes en een Bijbels figuur op z’n arm. Eentje die achter z’n bureau op de afdeling personeelszaken zijn dag doorkomt met Nu.nl. Op een huisfeestje ga ik graag even naar ze op zoek. En dan een paar tattoovragen stellen, vind ik leuk. ‘Laat is zien.. ja, laat maar zien.’ ‘Oooh wat mooi.. heb je die nieuw? Hebbie die nieuw?..’ En dan doe ik mijn handen in m’n zij, klein stapje naar achter. ‘Jij, bofkont jij!.. ‘Wat zeg je nou?  Heb je zelf, het ontwerp getekend?! En deed dat zetten geen pijn dan?..’ Intussen zo’n jochie vrolijk laten doorlullen. Zoiets. Soms wil ik ze erna nog even kietelen.

Bij Hillbilly’s zou ik zoiets niet durven. Loop je Schorem binnen en je werpt een blik op de barbiers dan weet je het, die zijn niet saai. Iets treurigs als een vrijdagmiddagborrel vieren zij in de OQ. In Tokio zouden ze de chefkok opzij schuiven, en een venijnig, fataal kogelvisje zelf klaar snijden. Uiteraard middels eigen barbiermes. En raise je ze aan een rokerige pokertafel, dan gaan ze – na een strakke blik van twintig seconden – all in. Met autosleutels. Waarschijnlijk een 1955 Buick of zo in hun geval. Dat soort werk, zo zie ik tatoeages graag. Rock ’n Roll.

Maar de schoonheid ervan is vergaan, vroeg of laat sluipt de middelmaat er in. Een woonkamer, zomaar ergens in Nederland. Bij de deuropening staat een kale man met een tribal in z’n nek. In zijn klamme hand het geringe handje van het meisje naast hem. Papa’s kleine meid. Ze gaat haar ouwe is goed laten schrikken: ‘Pa.. Pápa, ik heb iemand meegenomen’. Eventjes kijkt haar vader op, en weer naar z’n scherm (Samsung, Full HD 42 Inch). Een voetballer acteert kleinzerig en jankend een blessure en rolt over het gras. Kort ziet hij het weer, in slow motion. Armen, armen onder met plakplaatjes. De scheids kijkt niet eens om en het spel gaat verder. Pa mompelt wat: “mietje”.

 

Herry

Latest posts by Herry (see all)