Vandaag is een dag voor mij om stil te staan bij het leven. Het leven kan mooi zijn en daar geloof ik in. Het leven is soms ook verdomde moeilijk en pijnlijk, omdat diegenen waar je van houdt er door fouten en omstandigheden er niet meer zijn. Ook ik heb dat verdriet en die traan, sta er nu bij stil en laat die gaan. Ik ben God of wie dan ook dankbaar dat ik besta en er nog sta. Ik heb in situaties en circuits gezeten dat ik er al niet meer kon zijn. Hitlist hier of daar, totaal anders dan de normale wereld. Dank je dat op mijn 34e t licht is gaan schijnen laat de grijze lucht en wolken verdwijnen. Ik mis mijn vrienden en mijn vader.

Ik heb diep gezeten en wilde jullie achterna. Nu zit ik op 51%, geloof in het goede en ben er voor wie ik er moet zijn. Ik hou ongelooflijk van m’n kids, m’n moeder en m’n broertje. Ik laat de shit voor wat het is en kijk nu vooral vooruit. Mede dankzij de sport zet ik me weer op de rails. Ik heb geen schaamte, maar ik deel dit met jullie. Life is worth to live. Zoek diegenen op die in je geloven en van je houden. Ik mis mijn vrienden en makkers in het levensplezier, maar ook in het leed. Daar zijn het tenslotte echte vrienden voor.

2wes
Rooie Marck tijdens zijn afscheid in De Kuip

Zoals Rooie Marck, een beer van een vent en een markante Feyenoord-supporter. Rood van haarkleur, vandaar zijn benaming. Marck was het type lolbroek, die ook serieus met een clownsbroek de Kuip betrad. Dit tot grote hilariteit van zijn mede-supporters. Diegenen die hem kenden wisten hoe hij was. Altijd lachen en een hart van goud, maar ook altijd in voor een lolletje of in supportersjargon voor een relletje. Zo was hij de man zo als hij mij in z’n laatste dagen vertelde, de slimme geweest om een bal in het Volendam stadion te gooien net op het moment dat Feyenoord een aanval opzette en scoorde, maar door de gegooide bal werd het doelpunt afgekeurd en was Feyenoord uitgeschakeld voor de beker. Zijn eerste opzet was een grap, alleen zijn mede-supporters namen hem dat op z’n zachst gezegd niet in dank af.

Mark had ook altijd de neiging om proletarisch meubelen voor de inrichting van zijn huis op de Benthuizerstraat op Noord te verzamelen. Plaats- en naamborden van Rotterdam en een gejat stoplicht als discoverlichting waren geen uitzondering. Zo ook toen hij een avondje ging stappen in 020 en op het CS bedacht hij dat hij nog wel een boekenkast kon gebruiken. Hij keek even goed rond en de bak van Metro of de Spits werd proletarisch meegenomen in de trein. Dit tot grote hilariteit van mede reizigers. Marck kon abnormale dingen doen die zelfs normale mensen goedkeurden door zijn persoonlijkheid. Gewoon een kleurrijke man die ik als vriend en Feyenoorder mis. Ik laat onze belevenissen en nachtelijke escapades even buiten beschouwing aangezien ik denk dat dit nu niet zo handig is, ook gezien mijn rehabilitatie als schrijver en niet meer als, nou juist laat maar.

1wes

Ik ben blij dat ik en ook zijn naaste Feyenoord-vrienden hem zijn wens en laatste eer hebben kunnen geven. Marck had de wens om zijn persoon met zijn Feyenoord-liefde te verweven. Dat is erg goed gelukt, zie daarvoor ook de reportage die Bogue toevalligerwijs voor hem maakte. Marck vond het ook een eer om luid onder motorgeluid heen te gaan. Waarvoor veel dank van Feyenoorders aan de Satudarah MC die dit mede op respectabele manier hebben mogelijk gemaakt. Marck, ik mis je gabber, doe de groeten aan m’n pa.

bud
Zelfportret van BUD

BUD was een markante kunstenaar maar op de eerste plaats een schrijver van de straat. Eén van de vooraanstaande graffiti 010 Bad Boyzz, beroemd en berucht, maar zeker een voorbeeld voor velen. Een inspiratiebron van artistieke vrijheid en creativiteit.
Ik bewonderde de vele auto’s die hij met spuitbussen mooi had bewerkt tot kunststukken op tal van kruispunten hier in Rotterdam Noord.
De graffiti-scene is vrij gesloten en niet voor iedereen toegankelijk. Da’s ook begrijpelijk en heeft z’n charme. Daarom ben blij dat ik vele grootheden ken binnen de graffiti-scène en dat ik deze woorden zo kan schrijven.
BUD heeft het leven gelaten op zijn wijze, maar zal altijd voortbestaan. Net als Rooie Marck was BUD een bijzondere persoonlijkheid. Het zijn noemenswaardige mannen en vaders, waarvan ik vind dat ze mogen worden herdacht op een podium als Bogue.

BUD, je weet bij je eenjarige herdenking een deel van deze tekst heb voorgedragen met je vader en je broer aan mijn zijde.
Die voordracht aan alle anderen vond ik een eer, er was veel warmte maar ook veel zeer. Ook ik liet een traan, omdat jij ons op het pad des levens bent voorgegaan. Ik mis je en hou van je net als van m’n andere maatje Rooie Marck.

R.I.P.

4wes