Na mijn column over mijn hamburgeravontuur bij BAR heb ik een tal van reacties gehad, maar één persoon heeft de conclusie getrokken dat ik geen columnist ben maar recensent. Daarop aansluitend vroeg de persoon in kwestie of ik een recensie wilde schrijven over Hamburg, op de Witte de With. Nu wilde ik in eerste instantie reageren op haar bericht met een vriendelijk doch duidelijke ‘pleur op joh met je verzoeknummer’, maar nu ik met de handen in het haar zat waarover deze week een column te schrijven heb ik over mijn hart gestreken en geef ik gehoor aan het verzoek.

Hamburg is een kleine, intieme tent, waar je naar mijn mening naartoe gaat voor een burger alleen. Fijnproeverij dus, zoals de zaak zich probeert te profileren. Als je binnenkomt merk je als het goed is meteen twee dingen op. Ten eerste is er niet zo veel plek, dus met een grote groep binnenstormen à la Jack Sparrow&Co maakt niet opeens meer ruimte. Als plek voor een uitgebreide, luidruchtige reünie die in de categorie ‘slap kantinegeouwehoer’ valt is Hamburg naar mijn mening bij voorbaat afgekeurd. Voor de Tarantino’s onder ons die nog heilig geloven in de ‘tasty burger’ ben je op het juiste adres.

Ten tweede hangt er een elektronisch bord boven de keuken met nummers erop. Menig persoon zou dan meteen de link leggen met de slager op de hoek, waarbij je een nummertje moet trekken voor je aan de beurt bent. Of je nu één burger bestelt of vier tegelijk. Je krijgt per bestelling een nummer en als jou nummer aan de beurt is, krijg je een burger. Kom je later, krijg je dus een ander nummer dan de rest. Hamburgs ‘first in, first out’-methode is nog begrijpelijker dan ‘aap eet banaan’, aldus ondergetekende ‘recensent’.

Tot slot maakt het niet uit hoe groot een hamburger is, als ie maar lekker is. Daarnaast kan ik me niet voorstellen dat de ingrediënten die er op de burgers gaan te categoriseren zijn als ‘smakeloos’. Rode ui, augurk, jalapeños en tzatziki zijn sterke smaken, en bovendien nog extra toe te voegen ook. Met een serieuze blik op de kaart werpen kom je al een heel eind. En voor al die smaken bij elkaar betaal je. Wil je het allemaal goedkoper, groter en met extra smaakversterkers omdat je tong anders niets proeft, stel ik voor op te pleuren naar de Maccie D’s.

Latest posts by MIGUEL SANTOS (see all)