Maandag geeft me altijd zo’n onbestemd gevoel. Hoewel het mijn vaste vrije dag is, voel ik dezelfde sleur als menig ander die weer na het weekend aan de bak moet. Nog vijf hele dagen totdat het weer weekend is. Nou plan ik mijn maandagen het liefst helemaal vol met zoveel mogelijk leuke dingen, al zorgt het grauwe weer er nu voor dat die drempel hoger en hoger wordt. Maar als een echte bikkel heb ik me warm aangekleed en ben ik de straat opgegaan. Ik hoor in mijn achterhoofd de stem van m’n oma: “Meisje, vroeger was het pas koud. Toen hadden we nog ECHTE winters.” Zodra het kwik onder de 20 graden daalt, vind ik er al geen bal meer aan. De kachel staat al weken te loeien en ik heb weer een energierekening waar je U tegen zegt. De inner dramaqueen viert hoogtij deze maanden.

foto 2

Maar goed, mijn missie voor vandaag was de Rotterdamse Schouwburg, dus trammetje 25 Schieweg erin en Stadhuis er weer uit. Sinds afgelopen vrijdag is daar een videowall te zien met het werk van de fotograaf Madison, die geheel toepasselijk ook op Rotterdamse bodem woonachtig is. De titel van de ‘tentoonstelling’ is Simulacra | Claustrum Corporis Volume 1. Geïnspireerd door het werk van de Franse filosoof Jean Baudrillard heeft Madison gedurende 1,5 jaar een fotoserie gemaakt die de relatie tussen realiteit en de hyperrealiteit onderzocht.

Baudrillard is onder andere bekend van zijn simulacrumtheorie. Deze theorie gaat over de echtheid en werkelijkheid van beelden die wij dagelijks te zien krijgen. We weten allemaal dat de beelden in de media dusdanig gemanipuleerd worden en wij daardoor het contact met de echte wereld zijn verloren. Baudrillard meent dat er steeds minder waarheid is, omdat we de werkelijkheid baseren op iets dat we zelf hebben bedacht: de simulacrumtheorie in a nuttshell dus.

foto 4

Madison laat met deze fotoserie zien dat wat wij zien, niet perse de waarheid is. De fotoserie wekt bepaalde emoties op. De rauwe beelden laten je iets denken dat achteraf gezien misleiding is. De venue/het medium was in eerste instantie voor mij een beetje vreemd. Ik ben iemand die houdt van materialen, authenticiteit en het gevoel wat een foto kan overbrengen wanneer deze op print aan de muur hangt. Maar na de tweede serie vergat ik dat ik op een bank zat te kijken naar een videowall, doordat de beelden zo krachtig zijn dat de nadruk veel meer op de emotie ligt. Na de laatste beelden komt de kracht van Simulacra. Ik voelde me even op een dwaalspoor gezet en ik wist even niet of het een anti-climax was. Ik ben de fotoserie nogmaals gaan bekijken om wat ik nu wist op me in te laten werken en het is echt heel goed. Een hele toffe fotoserie in de hal van de Rotterdamse Schouwburg die je gratis kan bekijken tot en met 12 december. De vertoningen zijn van maandag tot en met zaterdag van 14.00 – 15.00u en 18.00 – 19.00u.

Dus na een slopende maandag gewoon even langs de schouwburg gaan na je werk om die helse dag nog een beetje invulling te geven. Gewoon goed!

Latest posts by Marleen (see all)