Het is Pinksterweekend lieve mensen. De natuur is op z’n mooist, de zon schijnt en iedereen is vrij. Het valt voor jullie niet te hopen dat de Van Brienenoordbrug zoals afgelopen weken opnieuw blijft hangen. Maakt mij niks uit, ik kom sowieso zelden op Rotterdam-Zuid. Als ik er kom, dan regent het er steevast.

Niet dat ik een hekel heb aan Zuid, ik kom er gewoonweg bijna nooit. De Kuip? In 1996 ben ik voor het laatst in de Kuip geweest. Tja, toen speelde mijn Sparta de bekerfinale tegen PSV. Moest een smoes verzinnen om de wedstrijd te bezoeken, mijn toenmalige partner haatte Nederlands voetbal. Sparta verloor kansloos, uiteraard regende het die dag pijpenstelen. Iemand kieperde nog een emmer gevuld met van die ronde confetti vanaf de tweede ring leeg in m’n nek. Toen ik s’avonds mijn broek uittrok lagen er tig confetti’s op de grond, was uiteraard gelijk de lul: “Zo… hé… Waar kom jij vandaan?”

Wat een kut dag was dat ook zeg, de dag van de bekerfinale in 1996. Roemloos verloren, de tyfus geregend en een huis met bonjer op de koop toe. Ach ja. Ieder mens maakt fouten in z’n leven. Heb er best veel gemaakt. Als er zeven gaten zijn waar je in kan vallen, dan presteer ik het om een achtste en negende gat te vinden.

Zo heb ik ooit op vakantie in Tunesië een wildvreemde vent 25 gulden gegeven. In dinars wel te verstaan. Was op zoek naar leren sandalen, die vent wist wel waar en ja.. Goh, dat was ook toevallig… Hij woonde pal naast ons hotel, morgenochtend zou hij ze voor me meenemen.

Ik gaf hem in goed vertrouwen het gevraagde bedrag. Mijn zoontje van elf zei nog: “Papa wat doe je nou, je geeft die mijnheer zomaar geld.” Het was al te laat. Die vent dacht natuurlijk wat een oetlul en gelijk had hij. Weet ook niet wat het is met mij. Het naïeve, rotsvaste vertrouwen in de goedheid van de mens.

Zo heb ik onlangs mezelf weer eens in de voet geschoten. Het online over/afsluiten van mijn autoverzekering ging de mist in. Oké, het was net na het overlijden van mijn moeder en was er daardoor mogelijk met m’n hoofd niet helemaal bij en toen heb ik zonder het zelf te weten drie maanden onverzekerd rondgereden.

Vinkje vergeten.

Kwam erachter doordat de RDW mij een brief stuurde, dat ze gegevens hadden ontvangen van een of andere databank waaruit bleek dat ik nergens was verzekerd. Hoppa.. vierhonderd euro boete aan de broek. Uiteraard ga ik in beroep en héél laf het overlijden van mijn moeder als verzachtende omstandigheid proberen op te voeren. Weet dat het zinloos is. Die lui in Apeldoorn horen uiteraard te vaak deze stories, die kunnen ze daar wel dromen.

Neen, dat wordt betalen door opnieuw een stommiteit van mezelf. En zo gaat het maar door lieve mensen. Gelukkig hebben jullie die problemen niet. Wees maar blij, het is helemaal niet leuk om mij te zijn. Geniet van fijne Pinksterdagen, vier het leven en volgende week neem ik weer veilig iemand anders dan mezelf de maat.

Latest posts by Ton Zandboer (see all)