De bekendste geregistreerde merknaam uit de textielindustrie is tegenwoordig Lycra. Lycra is eigenlijk polyurethaan elastomeer. Polyureewat? Elasto-meer is niet altijd beter, dus laten we het ietsje minder doen. Lycra klinkt leuk, registreren die hap en geld verdienen. Deze Lycra zit nu zelfs verwerkt in de producten van Eugène Rimmel uit London. Maar ook in de als zoete-broodjes-verkochte-chino-Carhartt broeken.

Vroeger was het van belang je producten op maat te laten te maken bij de kleermaker. Tegenwoordig verwerken de fabrikanten gewoon een percentage Lycra erin. Als je er maar voor betaalt en hoppa: hij zit lekker, groter pasbereik en dus minder nee-verkoop. Commercieel zijn voor de portemonnee, maar gelimiteerd zijn voor de jagers en verzamelaars. Zo blijft iedereen op de wereld tevreden, toch?

Stiekem is Nylon ook de geregistreerde merknaam van Polyamide en groter in gebruik, maar ach, zolang sommigen denken dat de katachtigen naar het merk Puma zijn vernoemd is deze wereld toch wel zijn eigen weg ingeslagen.

Voor sommige bedrijven pakte de merkregistratie iets anders uit. Zo dacht Bayer, een bedrijf dat zich bezig houdt met o.a. medicijnen, een beter middel te hebben gevonden voor Morfine. Diacetylmorfine, zoals het goedje heet, is heroïne. Bayer’s slogan echter is “Science for a better life”. Het is maar net hoe je dit wil interpreteren.

De proefpersonen van een “beter leven” zaten een plek voor mij in de trein. Ze waren prettig gestemd, verliefd en onder invloed. Dat kon je duidelijk merken aan het ongegeneerde praten en frunniken. Hij, Hero met hup-holland zonnebril. Zij, Ine met charmante witte sportsokken, waarschijnlijk met Lycra. Een beetje Rimmel mascara zou hier geen verschil meer maken.

Toch kwam er een compliment van zijn kant: “Lekker wijf, je lijkt wel een model uit de Otto, van die lekkere meiden in strakke sportpakjes!”

“Ja hoor!” hard grinnikend. “Ik ben liever van de Wehkamp.” Dat Ine zelfs nog een voorkeur had verbaasde mij enigszins wel.

Met haar hoofd leunde ze op zijn schouder, zoals verliefde stellen dat kunnen. Ze begon te spinnen als een krolse Puma, waardoor het een spel werd van wie het leukst kon miauwen. “Miauuw, Mmmmiaauww, miauw, mauww…” Dit hielden ze zo ongeveer 5 minuten vol. Gelukkig gingen hun luxaflex daarna langzaam omlaag. Of moet ik zeggen jaloezieën? En vielen ze in slaap. Wat een beetje Chinezen al wel niet kan veroorzaken.

Latest posts by Elmar (see all)