Toen ik gisteren mijn mail met de tekst van mijn column naar de redactie van Bogue stuurde, wist ik dat het nu menens werd. Nu móest ik wel op zoek gaan naar Alex. Natuurlijk had ik er wel eens over gefantaseerd om op zoek te gaan naar de Zuid-Afrikaan, maar zoals zulke dingen zo vaak gaan; serieus wordt het nooit. Bij de druk op de verzendknop was ik aan mezelf, maar ook aan de lezers van Bogue verplicht om er een echt verhaal van te maken.

Waar begin je met zo’n zoektocht? Erg veel aanknopingspunten heb ik niet. Alex was ergens tussen de dertig en vijfenveertig toen ik hem ontmoette. Zeker weten doe ik dat niet, maar dat is een zeer ruime schatting. Hij kwam uit Zuid-Afrika, woonde op straat of in opvangcentra en had een zwerende voet. Rond de eeuwwisseling hield hij zich meestal op rond metrostation Stadhuis. Alle aanknopingspunten die ik heb, heb ik in mijn bericht van gisteren al zo’n beetje weggegeven. Ik zal hem destijds best naar zijn familie hebben gevraagd en ook naar de reden waarom hij hierheen gekomen is. Ik kan het me alleen niet meer heugen.

Het feit dat ik weinig aanknopingspunten had werd me alleen maar duidelijker toen in de redactie van het KRO-radioprogramma De staat van Stasse aan de lijn had. Zij hadden mijn artikel op Bogue gelezen en willen me helpen bij mijn zoektocht! Misschien heb ik vanavond een live-interview waarin ik een oproep mag plaatsen. En anders morgen of een andere dag. Ze gaan me helpen bij m’n zoektocht. Maar had ik niet toevallig meer informatie over Alex. Wat is zijn achternaam? Heeft hij kinderen of familie? Waar sliep hij precies? Had hij een tatoeage? Ik weet het allemaal écht niet (meer).

De reacties op mijn artikel waren wel hartverwarmend. Berichtjes als ‘ik had tranen in mijn ogen tijdens het lezen’ van bekenden tot een onbekende man uit Groningen via Twitter. Hij heeft mijn artikel gelezen en geretweet. Zelf heeft hij het initiatief @gewoonkoffie opgezet waar hij mensen stimuleert om eens een kop koffie met een dakloze te gaan drinken. Blijkbaar was ik in 1999 mijn tijd ver vooruit en dat vond hij mooi.

Tot nu toe heb ik dus nog niet dé tip die me gaat helpen om Alex te vinden, maar ik ben met de bekendheid via Twitter en mijn mogelijke radio-interview wèl weer een stap dichterbij Alex gekomen…

U hoort nog van mij!

Lees de aanleiding van dit artikel hier.

Foto is afkomstig van nationalgeographic.nl