De Operadagen Rotterdam zijn van start gegaan wij werken samen met de organisatie. Hans E. Merts houdt voor Bogue zijn bevindingen bij.

De-constructing Macbeth en transformeren tot een enerzijds tijdloze aanklacht tegen de corrumperende werking van de macht an sich. Anderzijds een actualiserende zeggingskracht in een contemporain jasje gestoken dat een maatkostuum a la good old Hugo Boss blijkt te zijn, voor het continent dat, dan weer hier en dan weer daar, in brand staat: Afrika! Echt heavy shit daar. En wie zie we voor de zoveelste keer in de geschiedenis opduiken?
Een nietsontziende ‘Macbeth’ als archetypisch old Skool Mother Fucker: een door tijd en plaats reizend fenomeen.

lady macbeth

Zelden zoveel energie in stemkracht, zeggingskracht en belevingsintensiteit bij solisten en koor aangetroffen. Het ensemble dat zorgde ervoor dat, in combinatie en wisselwerking met stagedesign het geheel meer bleek dan de som der delen. Holisme, je weet wel.

Macbeth’s ‘geluk’ raakt op, ondanks de voorspellingen van de drie bitches van witches. Je weet toch…
Deze Macbeth moet je zien en wel vandaag!

perche mi sfuggi

Niccolò Machiavelli
“Het geluk is een vrouw. Wil men haar beheersen, dan moet men haar slaan en ranselen.”

Niet echt doen…. maar…..!
Deze voorstelling is da shit! Een her-taling waarbij ‘WTF’ ’t boventitel apparaat bijna op tilt deed slaan. Old Skool Italiaanse zang in een Afrique bush-bush kind soldaat en nog meer van die shit setting.
En zingen kunnen die gasten! Inderdaad…..WTF…?

(dinsdag 20 mei in het Nieuwe Luxor).

macbeth and the ghost

De foto’s zijn van Nicky Newman.