November heeft plaatsgemaakt voor December. De eerste pepernoten waren al te vinden toen ik eind september terugkwam van mijn welverdiende vakantie. De Zwarte-Pieten-discussie is ondertussen ook alweer een aantal weken aan de gang en Sinterklaas kan wat mij betreft weer retour afzender en plaatsmaken voor het feest waar het natuurlijk wél allemaal om draait. Het feest waar ik op 27 december alweer zin in krijg voor het daaropvolgende jaar: De Kerst!

Nou zit ik al enige jaren zonder liefde van mijn leven bij mijn ouders aan de eettafel, terwijl mijn broertje om de vier jaar ongeveer een nieuwe liefde van zijn leven meeneemt. En in een schrale hoop ben ik driftig op Tinder gaan zitten scrollen om mijn eventuele ‘future husband’ daar op te doen, zodat december ook wat dat betreft niet geheel in de vergetelheid raakt. Traditiegetrouw stuur ik mijn ouders ieder jaar weer een kerstkaart en als voormalig Willem de Kooning-er mag je verwachten dat die kerstkaart menig ogen zal uitsteken. Maar niets is minder waar.
De Hallmark-site, ja, ik ben fan. Op deze site bestaat de optie bestaat om een selfie op de kerstkaart te kwakken, een paar ornamenten erbij te doen en een boompje hier en daar te plaatsen. Het maakt deze traditie een stuk gemakkelijker en daar moeten mijn ouders het meestal dan maar mee doen. Dit is niet lelijk bedoeld, want natuurlijk is dit alles vanuit een goed hart. Ik ben er alleen niet zo goed in. Een suffe kerstkaart met een winters tafereeltje, daar kan ik dan nèt weer niet mee aankomen vind ik.

Naast de befaamde kerstkaarten staat ook hoog op de ranglijst de zogenaamde sociale druk die deze maand met zich meebrengt. Ik krijg al rode vlekken in m’n nek als ik eraan denk dat ik nu al moet gaan beslissen in welke club of op welk huisfeest in Rotterdam ik uiteindelijk moet gaan belanden. Dit heeft alles te maken met dat ik in het dagelijkse leven ook al mijn nekharen al overeind zie staan van een beetje planning. Ik krijg het er gewoon onwijs benauwd van. Regelmaat en structuur. Wij gaan gewoon niet samen.

Toen ik weer eens nutteloos op mijn vrije dag op het internet liep rond te scrollen, dat zich alweer helemaal in kerstsferen waant, stuitte ik al snel op de Kerstkaart der Kerstkaarten. Noem het over-the-top, maar een Christmas-Card geschoten door één van mijn favoriete fotografen… Daar kan weinig verkeerd aan gaan. Kim K(ardashian) heeft het hem weer geflikt. Na de veelbesproken videoclip waarin ze floreerde voorop Kanye’s motor, staat ze nu met familie en al te schitteren op de kerstkaart gefotografeerd door niemand minder dan David LaChapelle! Je kan er maar beter vroeg bij zijn zo in de eerste week van december (lees de sociale druk).

Nou hoor je me regelmatig zeveren over hoe warm ik wel niet loop voor esthetiek en authenticiteit, maar voor sommige dingen mag je best een uitzondering maken. Zo ook voor David LaChapelle. Ik weet ik heb hem al eerder benoemd maar ik blijf verdrinken in al die glitter, glamour en kitscherigheid. En mijn hang naar esthetiek verdwijnt heel even als (kerst)sneeuw voor de zon. Een kerstkaart die ikzelf ook heel graag door de brievenbus van mijn ouders had zien glijden; inclusief ondergetekende prijkend op de voorkant. Misschien dat ik dit jaar toch een beetje meer mijn best ga doen, zodat ik een prominente plek in de huiskamer krijg bij mijn ouders, op 27 december, want planning is natuurlijk nog steeds niet mijn sterkste kant.

Latest posts by Marleen (see all)