Sociale media zijn niet meer uit ons systeem weg te denken. De digitalisering blijft toenemen en terwijl de dood een onderwerp is waar je het niet dagelijks over hebt. En ineens is daar www.afternote.com. Hoeveel mensen hebben niet stiekem nagedacht over de onvermijdelijke begrafenis? Je hebt daar misschien bepaalde wensen over, maar je confronteert niet gemakkelijk je moeder met: “Hé, ma, als ik morgen de pijp uit ga, dan wil ik op mijn begrafenis de nieuwe single van Jantje Smit laten draaien en iedereen moet dan in de maat dansen.” Op de website van Afternote kun je al deze wensen digitaal vastleggen voor jezelf en misschien nog wel belangrijker: voor de nabestaanden. Ik sprak met beide oprichters over deze moderne vorm van dooddoenerij; de Rotterdamse Bianca de Witte (33) en Haagse Tamar Goudsmit (35).

In het kort: wat heeft Afternote ons te bieden en hoe gebruiken we het?
Afternote is een website die kosteloos te gebruiken is. Je kunt er al je bijzondere levensgebeurtenissen vastleggen met behulp van foto’s en notities, een bucketlist bijhouden met alle dingen die je nog wilt ondernemen in je leven en persoonlijke berichten achterlaten voor dierbaren. Je kan jouw specifieke wensen en voorkeuren kenbaar maken met betrekking tot het laatste afscheid en de zogenaamde digitale nalatenschap. Je nodigt één tot drie vertrouwenspersonen uit die aan je account worden gekoppeld. Na het overlijden krijgen zij de exclusieve toegang tot jouw gegevens. Zo kunnen zij jouw laatste wensen tot uitvoering brengen en de foto’s en berichten die je hebt achtergelaten, bewaren als herinnering.

Hoe ontstaat zo’n idee? Hebben jullie veel morbide gedachten?
Het idee is ontstaan vanuit een persoonlijke behoefte. Er bestond nog geen digitaal concept met de mogelijkheden die Afternote biedt. Best vreemd als je bedenkt dat iedereen, of je nu jong of oud bent, te maken krijgt met situaties waarin mensen (onverwachts) komen te overlijden. Vanuit dat perspectief besloten wij Afternote op te richten waar mensen, naast laatste wensen en berichten, ook een digitaal aandenken van hun leven kunnen achterlaten voor dierbaren.

Veel mensen, zeker in de bloei van hun leven, zijn helemaal niet bezig met de dood. Waarom zouden ze dat wel moeten doen?
Klopt, het is tenslotte niet het leukste onderwerp om over na te denken. Maar welke leeftijd je ook hebt, het einde kan soms heel onverwachts komen. Dit is nu eenmaal de schaduwkant van het leven. Om die reden kan het juist een geruststellende gedachte zijn dat als er iets met je gebeurt, je laatste wensen in ieder geval worden uitgevoerd zoals jij dit graag gewild zou hebben. Daarnaast is het voor nabestaanden fijn omdat het ze houvast biedt in het nemen van, in een toch al moeilijke periode. We proberen tegenwoordig ons hele leven te ‘registreren’ dus waarom dan ook niet zaken rondom de dood?

Dus de doelgroep van Afternote bestaat niet alleen uit stokoude ernstig zieken, die met een stopwatch hun laatste minuten bijhouden?
Klopt, onze doelgroep is gericht op iedereen die bewust in het leven staat en zich actief met internet bezig houdt. Dit betreft daarom een hele brede doelgroep van jong tot oud, bestaande uit gezonde mensen die nog vol in het leven staan maar ook uit mensen die al meer bezig zijn met de dood dan anderen.

Stel je maakt een account aan wanneer je 20 jaar oud bent en je stopt pas op je 80e met roken? Dan betekent dit dat je 60 jaar een account moet bijhouden over je dood. Is dat niet wat lang?
Als je kijkt hoeveel mensen per dag bezig zijn met het onderhouden van hun social media accounts dan is het onderhouden van een Afternote account veel minder intensief. Het vastleggen van belangrijke en bijzondere gebeurtenissen doe je niet dagelijks, zo ook niet het aanpassen van je laatste wensen. Het voordeel van Afternote is juist dat je je account door alle levensfasen heen kunt aanpassen wanneer je maar wilt en waar je ook bent.

Je kunt op Afternote aangeven wat er met je social media accounts moet gebeuren wanneer je komt te overlijden. Mensen denken bij social media-accounts vaak niet verder dan het plaatsen van foto’s van sushi. Wat zijn voorbeelden van situaties die kunnen ontstaan wanneer je dit niet aangeeft?
Hier wordt inderdaad nog niet veel over nagedacht maar dit is natuurlijk wel belangrijk, aangezien bijna iedereen tegenwoordig meerdere social media accounts heeft. Voor nabestaanden is het vaak lastig te bepalen wat hiermee moet gebeuren als iemand komt te overlijden.

Wij spraken laatst een vrouw die geconfronteerd werd met het plotseling overlijden van een goede vriendin. Het gaf haar steun om daarna nog regelmatig op de FB pagina van deze vriendin te kijken naar oude foto’s en berichten. Totdat de man van deze vriendin van de één op andere dag besloot om het FB-account te sluiten. Dit kwam voor haar hard aan. Dat het account niet meer te benaderen was en de (digitale) herinnering aan haar overleden vriendin voor altijd verdwenen was. In dit geval was er geen keuze bekend wat er met het account moest gebeuren. Hierdoor zal het altijd de vraag blijven of het account echt gesloten had moeten worden.

Wat kan ik allemaal doen om met een gerust hart digitaal dood te gaan? Want statusupdates plaatsen is niet echt meer van toepassing?
Er zijn verschillende mogelijkheden. Je kan bijvoorbeeld aangeven of je een herdenkingspagina wilt, of dat er nog een laatste bericht op je account wordt geplaatst, maar ook of je account verwijderd moet worden. En denk ook aan het afsluiten van e-mailaccounts.

Afternote is sinds juli 2013 online, is er sindsdien al iemand overleden met een account?
Nee, zover wij weten is er momenteel nog niemand overleden met een Afternote-account.

Latest posts by Kaj (see all)