Wit, de kleur die eigenlijk geen kleur is oftewel een achromatische kleur. Wit is de kleur die ik vaker lelijk vind dan mooi. Witte broeken, witte leggings, witte auto’s en witte mannen. Wit in symbolische context kan ik daarentegen wel waarderen. Wit is de kleur van een schone lei: het onbevlekte. De kleur van onschuld maar het geeft me tegelijkertijd ook een gevoel van afstand. De kleur van de rouw waarin wit killer dan kil aanvoelt en me een rilling over m’n rug geeft van ontstemdheid.

image[2]
image[1]

De eerste stappen zetten in verse witte sneeuw, hierin zit voor mij het bijna ultieme gevoel van gelukzaligheid. Iets wat zo kraakhelder wit is besmeuren met mijn eeuwige drang om een klein beetje te rebelleren. Waarschijnlijk hang ik daarom ook net iets meer naar de kleur zwart.

image[11]

Wit is ook de naam van de nieuwe expositie die nu te bezichtigen is in het Nederlands Fotomuseum, daar over de brug op Zuid. Een hele fijne combinatie van fotografie, design, mode, installaties en kunst en zoals de naam al zegt, laat deze expo alle onbegrensde mogelijkheden zien van de kleur WIT.

image[7]

Meteen bij binnenkomst viel er een soort van sereniteit over me heen. Niet dat ik de drang kreeg om op die plek mijn zonden van de laatste acht jaar te overdenken. De magie van de kleur wit deed haar werk, iets ondefinieerbaars pakte me bij mijn lurven en zo werd ik ruim anderhalf uur zoet gehouden. Dwalend door de verschillende ruimtes keek ik mijn kunstminnende oogjes uit. De drang naar aanraken was groot, de materialen vroegen er gewoon om. Maar daar waar het mocht haalde de bijbehorende handschoentjes voor mij de lol er weer af. Dus ging ik zitten in de ruimtes en absorbeerde ik alles wat ik te zien kreeg.

Deze middag was voor mij meer dan alleen maar mooie plaatjes kijken. Wit deed deze middag meer met me dan de normale aversie die ik voor deze kleur heb in de tastbare wereld. Tot en met 5 januari 2014 loopt deze expositie en mocht het nog niet duidelijk zijn: het is zeker de moeite waard.

Nu is het aftellen geblazen voor mij wanneer Rotterdam zich laat bedekken in de eerste witte laag sneeuw. En ik sta daar om het eerste onbesmette witte stuk sneeuw dat ik kan vinden te bevuilen met mijn voetstappen. Ja… zwart is toch net iets meer mijn kleur.

image[9]
image
image[6]
image[12]
image[10]
image[4]

Latest posts by Marleen (see all)