Morgen is het 4 mei (Dodenherdenking), dinsdag is het Bevrijdingsdag en ietsje later, op 14 mei wordt in Rotterdam het Bombardement herdacht. Pas 75 jaar geleden en opdat wij nooit vergeten gaan 75 Rotterdammers op 75 straathoeken aan de brandgrens het gedicht DE STROOM van Jan Prins voorlezen.

Dit zal plaatsvinden om 13:30 uur. Voorafgaand hieraan zal men van 13:28 tot 13:30 2 minuten stilte houden ter nagedachtenis aan hen die vielen tijdens het bombardement van Rotterdam op 14 mei 1940 .

De organisatie zoekt nu naastig naar een vertaler die het Nederlandse gedicht in het Engels wilt vertalen. De basis heeft de organisatie zelf al gelegd, maar een native speaker of een professionele vertaler kan dit prachtige gedicht natuurlijk veel beter tot zijn recht laten komen in het Engels.

Ben of ken jij iemand die dit zou willen doen, neem dan contact op met Rotterdam Dicht:

Stichting Aquarius
Erik Van Loon
06 3 826 5666
Beukelsweg 81a
NL 3022 GG, Rotterdam

Overigens zijn er nog 6 plaatsen beschikbaar voor 14 mei, dus wil jij ook meedoen met het voordragen van dit gedicht, klik dan op deze link.

Check het gedicht en de Engelse basis via deze link.

DE STROOM
Vier dagen al duurde de strijd.
In bittere verbetenheid
werd van weerskanten om de stad gevochten.
Dan golfde de aanval aan over de brug,
en dan over het eiland weer terug,
heen en weer tusschen de oeverbochten.
Dat kostte op den duur te veel bloed.
Te lang zagen zich opgehouden,
die elken tegenstand doorstooten zouden:
de mariniers vochten te goed.

Toen zijn de vogelen des doods gekomen,
in wijde vluchten dicht opeen,
of drie aan drie, of een voor een,
en hebben, wat hun werk is, ondernomen.

’t Waren de wijken van het binnenste kwartier,
die het vooral ontgelden moesten.
De wegen van het levendigst vertier
trok vliegensvlug het brandspoor af.
Huis aan huis viel en werd te vaak een graf.
Maar één ding was niet te verwoesten:
de in de zon stralende rivier.

Door niets gewond, in niets gestoord,
komt zij tusschen hare oevers aan gedreven.
Ze drinkt het licht, ze doet het leven,
ze draagt het door het landschap voort.

Diep uit Europa’s sneeuwen hart
bergt ze in haar schoot deze twee gaven:
de koelte, daar wij lijf en geest aan laven,
de kracht, die elken weerstand tart.

Van ongerepte hoogten kwam
zij tot ons afgedaald, met de arbeidsdrift geladen,
die ze uit doet breken aan de kaden,
zij, ’t leven zelf, het bloed van Rotterdam.

Door alle havens en kanalen
dringt zij tot in het ingewand der stad,
om al, wat deze noodig heeft, al wat
ze ontvangt en afgeeft, aan te brengen en te halen.
Ze draagt het uit tot in de zee,
ze draagt van Holland’s licht verzadigd,
dat met zich in de wereld mee.

Daar ligt zij, gaaf en onbeschadigd,
ons onveranderlijk bezit.
Wie, zoo hij wilde, ontneemt ons dit?
Wat ook het noodlot mocht vernielen,
hoe snel, hoe hard zijn slagen vielen,
wat is, hetgeen zijn hand ons deed,
bij wat het ware, als ook zij schade leed?

Onschendbaar stroomt zij voort, en geeft
den moed ons, zelve van zoo ver gekomen
en naar zoo ver bestemd, ook onzen droom te droomen
van zegevierend licht, een werklijkheid ontnomen,
die zooals zij elke verwoesting overleeft.

Jan Prins

Bogue

Bogue duikt in subculturen, legt vergeten verhalen vast voor later en volgt ontwikkelingen in de stad voor jong en oud. Wij brengen nieuws, opinie, primeurs, winacties, lifestyle, schrijvers, video, food, fashion, kunst en cultuur via internet, televisie en radio. Bogue verbindt Rotterdammers met woord, beeld en geluid aan de grootse daden in onze stad.

Latest posts by Bogue (see all)