Als je voor een groot gebouw staat en je hebt zoiets van “WTF…? This is huge… Ziet er echt cool uit! Maar, gast, waar is de deur…? This is weird….. Rare vormen, uitsteeksels, wat is deze materiaal..? nooit gezien deze shit…: What da F***…?”, dan kan ’t lastig zijn dat gebouw sowieso binnen te komen, laat staan enig idee te krijgen wat de architect ermee wil en verder te komen dan “WTF?” en een blik in je ogen van je eigen smoelwerk met een groot vraagteken boven je hoofd. Of het nu klassieke muziek of moderne dans, of voor mijn part de hele KUNST betreft; als je buiten het ‘gebouw’ ervan staat, dan pakt het (vaak) niet, je kent de beeldtaal niet, wat wordt waarmee bedoeld? Laat maar….! Als de mensheid die houding had gehad, dan hadden we NU nog in een grot tekeningen gekriebeld en gekrast. Of, waren we als mensheid allang gecrasht. Rotterdam is allang da shizzle (voorbij….?), het orkest van deze stad is uber-da shizzle! Ze spelen over de hele wereld, en echt niet lager dan de Champions League van de klassieke muziek. Check da places waar ze spelen maar. Een van de grootste dirigenten (die gast die met dat stokje staat te zwaaien zodat iedereen wakker blijft….) Valery Gergiev was jarenlang BAAS. De man is een halve godheid voor sommigen die hem Russische stuff hebben horen en met name zien dirigeren. Respect voor die gast!

Door Hans E. Merts

Komende donderdag, 1 oktober ‘gaan de poorten van het gebouw’ van de klassieke muziek open. Letterlijk en figuurlijk. In ons ‘010 concertgebouw’ (over een cool en groot gebouw gesproken!) De Doelen, start een ‘so-called’ serie “CORE CLASSICS”. Je bent gewaarschuwd.

De avond bestaat uit twee delen. Wel blijven na de break, anders heb je nog nix gehoord!
De serie kent iedere keer een andere gast, volgens mij allemaal Rotterdammers, hier en daar wat importrotterdammers. In deze eerste editie: Ernest van der Kwast. Gevierd auteur, wie heeft zijn doorbraak ‘Mama Tandoori’ niet gelezen?

Schermafbeelding 2015-09-30 om 16.31.28

Ik vraag hem naar “Core Classics” en welke dat voor hem zijn. Van der Kwast: “Zoals je keiharde porno hebt, heb je ook keiharde klassieke muziek. Core Classics. Ik krijg het bijvoorbeeld heel warm van de 14de symfonie van Sjostakovitsj, of van het 20ste pianoconcert van Mozart”, daarmee slaat de in Bombay geboren stadsgenoot bij de spijker op haar kop of knop.

Mozart’s 20ste pianoconcert is so focking geweldig. De opjagende violen, die liefelijk neervlijen en de aanwaaiende piano welkom heten en even pas op de plaats maken. Wat een opening van de geniale Wolfje Mozart, hardcore sensualiteit waar Kim Holland een flinke punt aan mag zuigen. Ik snap Ernest wel. En, Sjostakovitsj…. Woorden schieten me tekort. Deze Rus is de verpersoonlijking van passie: hardcore! De eerdergenoemde Gergiev, als die de componist van Stalin: Sjostakovitsj dirigeert? My God…

Voor de pauze is er een gezelschap dat onder aanvoering van NRC journalist Floris Don, die een muzikant uit het orkest bevraagt. Daarnaast zal Ernest van der Kwast zijn passie voor het uit te voeren stuk komende donderdag over het publiek uit storten. Als Total Stranger krijg je de kans om ff van de hoed en de rand te horen. Ook zal de dirigent iedere keer voor de pauze aanschuiven. In dit geval: Robin Ticciati. Wie?, hoor ik in koor roepen…

Schermafbeelding 2015-09-30 om 16.31.20

Ken deze gast ook niet, maar ff google leert me: geboren in 1983, Brits-Italiaanse roots, opa was componist, papa was advocaat. Heeft piano, percussie en viool gestudeerd. Lijkt me een coole gast. En, heeft geen officiële opleiding tot dirigent gedaan. Klinkt als een enfant terrible, houd ik wel van. Op z’n 15e begonnen met dirigeren. Gast?! WTF? Op z’n 22ste wordt Robin Ticciati ff gevraagd een van de grote dirigenten te vervangen in HET operahuis van Italië: het Scala! Ticciati vervangt Riccardo Muti en is daarmee de jongste dirigent ever! Hoe cool is dat?

Ik vraag Ernest van der Kwast wat hij met Gustav Mahler heeft, de componist wiens Vierde Symfonie donderdag wordt uitgevoerd. Na, de pauze dus.

Van der Kwast over Mahler: “Gustav Mahler is een geniale componist. In een ver verleden (ik had nog geen baard in de keel, wel een baard op mijn keel) heb ik in een jongenskoor gezongen. We moesten Mahler VIII uitvoeren, in een sporthal in Gdansk, Polen. Met 1000 man. Sindsdien ben ik Mahler-fan. Vergelijk het met een Belieber. Ja, zo erg is het!”
De Achtste Symfonie van Mahler heeft Ernest het over… Tsja… Weer bingo. Ook een core classic. De Achtste heeft de bijnaam “Symfonie der Tausend”. Zo’n orgie van klank, of zeg ‘ongelofelijke orgie van klank door stemmen van een immens koor en de kolere herrie van een muziek-orgasme bereikend orkest’, samengebundeld als in een grote finale, dat het lijkt of er ‘1000 stemmen’klinken.

Tot slot vraag ik Ernest van der Kwast wat hij heeft met het specifieke werk dat komende donderdag wordt uitgevoerd, Mahler 4.

Van der Kwast: “De vierde symfonie van Mahler is een sprookjesachtige symfonie. Er zitten zelfs sleebellen in! Ik wil nog wel eens het derde deel – Ruhevoll (poco adagio) – opzetten als ik aan het schrijven ben. Geen betere manier om je van de wereld af te sluiten. Ik kan het iedereen aanraden.”

Aanraden. Ja, dat kan ik een ieder. Mocht je de komende maanden, een keertje per mand ofzo een verkenning willen doen met de kern van de klassiekers door een symfonie orkest uitgevoerd? Dan is “Core Classics’ de serie die meer dan de moeite waard is.
Core Classics is voor muziekliefhebbers die in één avond intens willen kennismaken met een symfonische klassieker.

Check voor meer info de site.

Programma
Core Classics #1 / Mahler 4
do 1 oktober 2015 20.00 uur
de Doelen, Rotterdam
gast voorprogramma: Ernest van der Kwast
dirigent: Robin Ticciati
sopraan: Sally Matthews

Schermafbeelding 2015-09-30 om 16.31.10