Grenzeloos verliefd, een programma voor de goed ontwikkelde elitaire mens, een programma dat denk ik daarom speciaal voor mij geschreven is.

Jong geleerd is oud gedaan zeg ik altijd maar. Daar ik mij op twaalfjarige leeftijd bevond op een vredige Italiaanse camping, omringd door lieftallige familieleden. Op deze leeftijd vond ik mijzelf, na de hitsige verhalen uit de Break-out, meer dan rijp genoeg voor een onschuldig Italiaans avontuurtje. Dus anno 1999 toog ik op mijn spicy plateauzolen naar de eerste de beste Italiaan onder de twaalf en kreeg ik mijn eerste echte Tina tongzoen. Gelukkig was mijn goede smaak al vroeg ontwikkeld. De jongen in kwestie was namelijk maar liefst 60 centimeter lang, aan zijn voeten prijkten mooie glimmende bordeelsloffen (maat 39) en zijn gelkrulletjes waren met uiterste precisie perfect op zijn rechthoekige hoofd geplakt.

Vanaf toen was de toon gezet en deed ik het in 2009 nog eens dunnetjes in Marokko over. Ik was jong en naïef en ik zou mezelf niet zijn als ik niet binnen een week in de armen van een zwoele Marokkaan gevallen was. Maar nee, deze was echt anders bleef ik volhardend volhouden. Aangezien het welbekende opscheertje ontbrak, er geen Prada schoenen aan zijn voeten schitterden en hij niet rondreed in een glimmende BMW 7-serie. Blijkbaar kon ik op eenentwintigjarige leeftijd maar moeilijk door deze wolf in schaapskleren heen prikken. Vandaar dat ik driemaal mijn spaarcentjes bij elkaar schraapte en stiekem op het vliegtuig richting Marrakech vertrok. Ik had nog gehoopt op een dramatische ontvoering om daarmee een tv-debuut te maken in één van Peter R. De Vries zijn kwalitatieve hoogstandjes. Maar helaas ging het er braaf aan toe en was de lol er zelfs voor mij af na drie vluchtjes Amsterdam-Marrakech.

Na Italië en Marokko zou je denken; einde verhaal. Maar het leven is natuurlijk veel leuker als je tien keer dezelfde fout begaat.

Daarom leek het me een ontzettend goed plan om in 2011 als zeldzame blanke diersoort een jaar te gaan vertoeven in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul. Dat niemand Engels zou spreken en je les zou krijgen in het Koreaans zou echt geen probleem zijn met die taalknobbel van mij. Helaas is het leven hard. Na 365 dagen overal waar je loopt aangestaard te worden en na een jaar nog steeds niet in staat te zijn om in het Koreaans tot tien te tellen wou ik mezelf het liefst voor één van Zuid Korea’s moderne metro’s gooien.

Maar er was nog één ding wat me op de been hield. Namelijk de Koreaanse liefdes-business die me bijzonder fascineerde. Daten en de liefde bedrijven gebeurd namelijk niet gezellig thuis in bed. Nee, in Korea gebeurd dit in zogeheten love hotels. Na drie maanden had ik, ondanks het communicatie probleem, eindelijk mijn doel bereikt. Ik zou een nacht spenderen in een love hotel vergezeld door een kleine Koreaanse man. Het was alles wat ik ervan had verwacht en meer. Qua inrichting deed het denken aan de Poolse variant van Euro Disney meets de Expo in zijn bloeiperiode van 1997. Voor degenen die deze ervaring ook eens zouden willen meemaken: een love hotel avontuur is pas echt compleet als je als vreemde eend wordt aangekeken bij de balie, om vervolgens rond te draaien op het fluoriserende roze bed, waarbij je minnaar voorzien van roze geverfde haren je zwoele Koreaanse tonen in je oor fluistert.

Ook van deze ervaring leek het me leuk om er vooral zo weinig mogelijk van te leren. Daarom besloot ik in 2012 de liefde van mijn leven in Indonesië achterna te reizen. Om zo romantisch twaalf maanden lang te vertoeven bij zijn knusse familie op de vuilnisbelt. Bij intimi beter bekend als Jakarta. Mijn liefde kwam uit Bali, dat leek me wel leuk voor de verandering. Iemand die de hindoeïstische levensleer aanhing had ik nog niet gehad. En de gedachte van iemand die 24/7 een wierook aroma om zich heen had hangen stond me ook wel aan. Deze jongen was vast een atoombom gebouwd op zen energie. Hij was mijn redding die mij op het rechte pad zou houden. Maar helaas na een tijdje vond ik wierook stinken en kwamen de ceremonies, die minimaal vijf keer per dag moesten worden uitgevoerd, mij toch een beetje de neus uit. Ik ben van nature zeer open minded maar op een gegeven moment begon ik het wat vreemd te vinden om het bed te moeten delen met twee anderen familieleden. Ik hou van een experimentje op zijn tijd maar dit ging zelfs mij te ver.

Dus trok ik de stoute schoenen weer aan en vertrok richting Nederlandse bodem. Na al deze leerzame ervaringen ben ik tot een zeer gevatte conclusie gekomen. Exotisch erotische avonturen blijken toch leuker in de alom bekende Bouqet reeks dan in het echte leven. Gelukkig heb ik anno 2013 de respectabele leeftijd van 25 bereikt en heb ik besloten daarom maar eens een tijdje in Nederland te blijven hangen. Om toch een beetje binnen de grenzen van grenzeloos verliefd te blijven heb ik ervoor gekozen om neer te strijken in het exotische Rotterdam. Keus uit genoeg culturen om toch een beetje dat ‘vakantie in eigen land’ gevoel te blijven houden. Gelukkig kruipt het bloed waar het niet gaan en heb ik mijn kleine oogjes alweer laten vallen op de eerste de beste drugsdealer. Op de hoek van de straat, dat wel, lekker dichtbij voor de verandering. Hij leek zo leuk en onschuldig. Met zijn (wederom) keurig in model gebrachte gelkrullen, die zijn engelachtige gezicht perfect omlijsten. Ja, sinds mijn eerste Italiaanse liefde heb ik een zwak ontwikkeld voor goed geproportioneerde gel krulletjes, die passen namelijk zo mooi bij de glimmend gepoetste Prada schoentjes.

Maar in mijn 25ste levensjaar gaan zelfs drugsdealers mij te ver. Bijkomend feit is dat pedofiele gevoelens ook de kop op steken. Aangezien deze drugsbaron nog maar 21 lentes jong is. Nu ik een kwart eeuw ben, moet ik toch maar eens aan mijn reputatie gaan werken. Daarom ben ik vanaf vandaag verplicht in gel-krul quarantaine.

Latest posts by Luca (see all)