Ik word genept, jij wordt genept, wij worden allemaal genept.

Zo ik ben dus in Drenthe geweest. Jaja, een Rotterdammer in Drenthe is een verademing voor de longen en zuivert de geest om te schrijven. Kan het trouwens iedereen aanraden, regel een weekendje Hotel Hunebed en hoe stads je ook bent, geloof me, het gaat je goed doen. Het lijkt hier wel op een instagram openluchtmuseum. De blaadjes aan de bomen lijken groener en de contrasten zijn verfijnder. Om alvast historisch te worden, de Pterosaurus, oftewel de vliegende dino van onze generatie “de mus”, is hier nog. Ik dacht dat ze allang gevlogen waren.

Mijn oom, woonachtig in het Drentse koningsdorp Dwingeloo, vertoeft hier prima en ik ging op visite. Zijn hobby’s schilderen en saxofoon spelen zijn hier prima uit te oefenen. Na een jazzy optreden van zijn band werd er nog enkele uurtjes geklessebest. Het ging, zoals wel vaker, over kunst en dit keer over valse kunst. Er zit namelijk in Drenthe een heus Museum voor de valse kunst.

Ik vind vervalsing toch een bijzonder fenomeen. Vervalsing ook wel: bedrog, fake, façade, imitatie, misleiding, namaak, schijn, vals, belazeren of nep genoemd. De term “nep” ervaart men vaak als slecht, maar het is eigenlijk gewoon in het dagelijks leven geaccepteerd. Uiteindelijk heeft het te maken met wat men gevoelsmatig goed of afkeurt.

Zo was er een gozer genaamd Han van Meegeren. Han kon zo goed schilderijen namaken, dat ons geliefde Boijmans van Beuningen een vervalsing van Vermeer van hem kocht. Han maakte er een ware kunstvorm van om de oudheid van schilderijen na te bootsen met allerlei trucjes. Zelfs ervaren en geprezen kunsthistorici erkende zijn vervalsingen soms als echt. Zoals velen weten is er tijdens de oorlog veel kunst geroofd door de Duitsers. Na de oorlog zijn er een hoop toch in goede staat teruggevonden, waaronder ook één “onbekende Vermeer” van Han. De autoriteiten kwamen uiteindelijk ook uit bij Han en aangezien hij de herkomst niet kon bewijzen werd hij beschuldigd van collaboratie. Na het vertellen van de waarheid, moest hij toch zijn skills laten zien. Hij maakte wederom een schilderij, die niet van echt te onderscheiden was en kreeg in plaats van levenslang, 1 jaar gevangenisstraf wegens vervalsing. Han verkocht neppe shit aan de vijand, dus dat werd als positief ervaren. Psychologisch keuren wij vervalsing af, maar als het eigenlijk goed uitkomt waarderen wij het weer. Bij Han gaat het “dat kan mijn neefje van 8 ook” niet op. Zou hij dan toch wel een echte kunstenaar zijn geweest?

In mijn branche, de kledingindustrie werkt het niet anders. Hier is er zelfs een gezegde over ontstaan, namelijk: “beter goed gekopieerd, dan slecht verzonnen”. Bij de Chinezen werkt het eigenlijk nog mooier. Alles wat “trendy” is wordt gekopieerd. Het is dus zelfs een graadmeter voor succes.

Verder een grappig weetje uit de textielindustrie omtrent de sportkleding: Het is wetenschappelijk bewezen dat de groep mensen die een tracksuit met 3 strepen droegen harder liepen, dan de groep die een zelfde, maar “merkloos” tracksuit droegen. Psychologisch helpt een “echt” iets dus ook nog eens.

Kijk eens om je heen, al het materieel is eigenlijk namaak. Alles is “gebaseerd op” en hier wordt gebruikt van gemaakt met een fantastisch marketingterm “replica”. Wanneer men weet “een neppert” te kopen is het veel makkelijker te accepteren, dan wanneer men het niet weet. De mensheid heeft allang geaccepteerd dat wij bij de meest standaard dingen in het leven misleid worden. We wassen nóg witter en hebben altijd 10% korting. Het hoort bij het mens-zijn, Han kocht vast ook goed dekkende verf.

Latest posts by Elmar (see all)