The Fox is Mine is overal. Gelukkig maar, want zo blijf je een beetje bij op cultureel gebied. Zo waren zij ook bij Julia Holter die speelde op Gent Jazz.

IMG_0647

Alle goeie dingen bestaan uit drie, moeten de organisatoren van Gent Jazz gedacht hebben. Prompt boden ze Julia Holter op 17 juli – de dag dat hedendaags klassiek de hoogste noot speelde – maar liefst drie sets in de garden stage aan. Geslaagd experiment? Nou. Niet echt. De eerste set startte al om 17.50, terwijl de loden zon de tent plat drukte. Het was er aan te merken. Het publiek druppelde met mondjesmaat de tent binnen. Heel voorbeeldig: met een watertje in de hand. Minder voorbeeldig: languit op de grond. De zin om er een feestje van te maken ontbrak. En dat werd ook gretig opgepikt door Julia Holter en band. Holter, die nochtans goed bij stem was, stond er ietwat verweesd bij en ook haar band stond meer te puffen dan te musiceren. Ook de aanwezige kinderen waren moeilijk te boeien en besloten tijdens een uitgedroogde performance van Maxim’s II, uit Holters laatste plaat Loud City Song, vlak voor het podium een spelletje te spelen. Holter kon de lach niet inhouden, en voor het eerst die dag sprong de vonk tussen de band en het publiek over. Helaas betekende Holters lachstonde ook het eindpunt van de eerste set.

IMG_0651

Om 19.50u werd ze alweer op het podium verwacht. Heel veel beter verliep ook deze set niet. De vonk aan het einde van de eerste set werd door de lome sfeer gedoofd, en Julia en band speelden alweer op automatische piloot. Julia was nog steeds goed bij stem, dus de geluidsman van dienst besloot dat aardig in de verf te zetten. Tot diep in de tweede set was de balans helemaal zoek. Holters stem werd veel te nadrukkelijk naar voren gemixt, en links en rechts hoorden we mensen zich afvragen of die violist op het podium wel degelijk iets aan het spelen was. Het constante gekraak op de lijn deed de sfeer ook niet echt veel goed. Tekenend voor de set was drummer Corey Fogel die te midden van een aanstekelijke geeuw een cymbaal miste. Ook nu kwam de band stil maar zeker toch op dreef. En net wanneer we de eerste heupen zagen wiegen, werd de set alweer stil gelegd. Zonde!

IMG_0652

Artiesten gedijen het best in het donker, wil het cliché. Ook vanavond werd dat nog eens bevestigd. Terwijl tijdens de derde set om 21.50u de zon onder ging, begon Holters ster te rijzen. De temperatuur in de tent was gezakt, het publiek stond recht en het water maakte plaats voor bier. De band zag dat het publiek er meer zin in had, en begon – eens de technische problemen verholpen waren – met merkbaar plezier aan de set. Er leek zowaar elektriciteit op Andrew Tholl zijn viool te zitten. De schwung zat er meteen in, en werd enkel nog ontstemd door de instrumenten die ook onder de warmte te lijden hadden. Even dreigde de sfeer te verzanden in een eindeloos stemmen van de snaarinstrumenten, maar de bloedmooie verstilde cover van Hello Stranger bracht iedereen weer bij de les. Barbera Lewis had zelf niet beter het publiek van de adem kunnen benemen. Na deze magistrale uitvoering voelde Holter wat haar passage op Gent Jazz had kunnen worden, en besloot ze het een en ander recht te zetten. Wat volgde was een potige herneming van Maxim’s II, en het publiek was helemaal mee. Heupen wiegden welhaast uit de kom. De teleurstelling was dan ook groot toen bleek dat net nu het vuur goed aan de lont zat, Holter haar boeltje moest pakken. Het publiek was hongerig naar meer. Veel meer.

IMG_0688

Het lumineuze idee van de organisatie om de sets in de Garden Stage op te delen in drie blokken blijkt minder schitterend dan verhoopt. Zeker bij een artiest als Julia Holter, die het publiek moet kunnen meetrekken in haar wondermooie wereld, bleek deze modus operandi funest voor de sfeer. Als Holter anderhalf uur aan één stuk haar zin had mogen doen was het een magistrale avond geweest voor haar en de fans. De details in de marge hebben echter het ritme van de dag gedicteerd. En dat ritme, was ondanks het feit dat Holter over de gehele avond groeide in haar rol, eerder een storende staccato. Dus graag een oproep aan de organisatie: haal Julia Holter nog eens terug, en laat haar de main stage inpalmen. Zij verdient het, en het publiek verdient het.

Gent Jazz

17/07/2014:

Mike Keirsbilck voor The Fox Is Mine

IMG_0684

THE FOX IS MINE

The Fox Is Mine is een online platform voor kunst en cultuur.

Wij vinden aansluiting bij alle grote evenementen op het gebied van kunst en cultuur en onderscheiden ons dankzij het feit dat we een collectief zijn van creatieven in de culturele sector met een brede praktijkkennis en netwerk.

Het aanbod van kunst en cultuur leggen we niet alleen in tekst vast maar geven het ook vorm door onze eigen illustraties, fotobeeld en ander art work. Inmiddels hebben we een mooie collectie aan gesprekken, portretten en interviews met prominenten in de film, muziek en kunstwereld.

Staat er iets te gebeuren in Rotterdam? Dan zal je The Fox Is Mine daar zeker tegenkomen!

The Fox is mine bestaat uit: Dani Hefter, Tessa Smit en Maaike Kerman.

www.thefoxismine.com

Latest posts by THE FOX IS MINE (see all)