Ik sta voor het schap te staren naar de eindeloze rij boekwerken. De Bijenkorf windt er geen doekjes om: er zijn tienduizenden mooie plekjes op de wereld waar je pagina’s mee kunt vullen. Daarom is het moeilijk kiezen. Deze keer heb ik dan ook besloten dat lekker niet te doen.

Daarvoor moet ik wel wat inleveren, maar ik bombardeer mezelf tot ‘flashpacker’: de ietwat verwende backpacker die niet vies is van wat luxe van tijd tot tijd.

De vakantievoorpret begint als ik over de plaatjes met hagelwitte stranden, ongerepte bergtoppen en azuurblauwe zeeën sta te kwijlen. Terwijl in het noorden van Spanje de caravans wegspoelen door overstromingen en Barack Obama zich ontdoet van zijn colbertje tijdens een speech in de Berlijnse hitte, tikt de Nederlandse zomerregen tegen m’n raam.

Het internet is mijn domein. Menig website struin ik af om een beetje informatie in te winnen over mijn bestemmingen.

Mijn reispartner houdt er andere zoekmethodes op na. Want waar ik het in de zomermaanden warm krijg van de loeiende batterij van m’n laptop op schoot en idyllische plaatjes van #fitforsummer lichamen die langs de Indische oceaan over het strand slenteren, vindt hij vooral veel dingen op het net die ik níet wil weten.

Zo schijnt het slangen broedseizoen aangebroken te zijn zodra we voet op buitenlandse bodem zetten. Reispartner heeft nu al visioenen van kronkelende Tijgerslangen onder z’n hostelbed. Om over de giftige spinnen (ook niet helemaal mijn ding) nog maar niet te spreken.

Maar hoeveel kiekjes van krokodillen, slangen of vogelspinnen er ook voorbij mogen komen, ik heb er zin in. Als die Nederlandse klotezomer voorbij is, betreden we samen als nieuwbakken wereldreizigers het vliegtuig en stappen pas uit zodra we aan de andere kant van de aardkloot zijn. Flashpacking, ik ben klaar voor je.

Latest posts by Kelly (see all)