Om de spanningsboog van deze column direct maar aan gort te helpen: de derde date was een leuke. Dat verhaal over scheepsrecht, dat klopt dus. Dat verhaal over eerste indrukken trouwens ook, want zodra deze jongen de deur van de kroeg opent en mijn kant op kijkt, weet ik: gezellig. Waar eerder de wandeling van entree tot tafel een ongemakkelijke was, voel ik deze keer een aangename spanning. Mondhoeken gaan ondeugend omhoog, blikken houden vast.

Hoi klik.

Al raken de grappen niveau Hans Teeuwen, al komen de interesses nog zo overeen, als de klik er niet is, dan blijft iedere deur gesloten. Voor de vrouw dan, de man wil nog wel eens (per week) een uitzondering maken. Met je ogen dicht is immers ieder mens prachtig.

De klik, ik heb hem vaak voorbij horen komen als reden om plezierige dates de grond in te drukken. Hij was er niet, niet echt, niet genoeg, ver te zoeken. Vriendin S.: “Ik voelde hem niet helemaal.” Een dooddoener? Absoluut. Maar ja, dat is het ontbreken van enig klik ook. Het moge duidelijk zijn, de klik is niets anders dan wellustige aantrekkingskracht. Soms voel je die de eerste seconde, soms komt hij na jaren weerzien als de duivel uit de doos en soms zie je zelfs na acht wodka nog steeds dezelfde kneus met te grote oren en te kleine handen. Alcohol maakt het leven helaas niet áltijd mooier. Was het maar zo simpel.

De grote vraag is natuurlijk: waarom die klik?

Om het antwoord hierop te destilleren, eerst het type ontleden. Baard: check. Beanie: check. Gympen: check. Creatief beroep: check. Vintage kleding: check. Racefiets: check. Macbook in zijn Hirschel rugzak: check. Draait af en toe een plaatje: check. Komt net van het IFFR: check. Echter, meer voor de feestjes dan voor de films: check. Wilde op date naar BAR: check.

Wacht eens even. Ik zie een patroon. Ik kan mijn vinger er nog niet helemaal op leggen, maar heb ik dit soort niet eerder gezien? Ik herken iets, maar wát. Lastig, lastig. Oh kijk, hij doet zijn beanie af. De Schoremlokken glimmen tevoorschijn. Aha, heb ik hier te maken met een…hipster? De jongeman kotst over het schaaltje gezouten pinda’s, schuift verontwaardigd zijn stoel naar achter en puilt zijn heldere ogen uit zijn kassen.

“Ik, een hipster?! Ja, daaaaag! Never.”

Regel 6 van de ‘9 Ways to be a Hipster’ (www.wikihow.com/Be-a-Hipster): ‘One of the key elements of being hipster has been to avoid the label (denial).’ Check.

Welkom Boguelezer, bij je eigen subgroep.

Had de kakker of de twintiger in Burberry blouse hetzelfde klik-effect op mij kunnen hebben? Ik hoop het, maar ik twijfel. Want blijkbaar vind ik zo’n muts op je kop leuk en ben ik vatbaar voor die oeverloze baardentrend. Staat vrijgevochten en creatief. Tenminste, dat denken de baarden. Hey, wacht wederom eens even. Ik heb een hoedje op. Een Macbook in mijn tas, een racefiets, vintagekleding en kom net van het IFFR. Wat een toeval.

Het spreekt voor zich dat ik het jammer vind in mijn eigen val gestonken te zijn. Want, ik ben exact zo primair als ik hoopte niet te zijn. Een blik en wellustige aantrekkingskracht. Het leven kan dus tóch zo simpel zijn. In ieder geval simpel genoeg voor een avond in BAR, dansend op vage muziek die wij beide pretenderen te kennen.

Latest posts by Dore (see all)