Twee jaar geleden was ik te vinden in het Louvre. Naast honderden andere bezoekers stond ik ook met mijn neus vooraan om de Mona Lisa achter kogelvrij glas te bewonderen. Mijn eerste reactie was: “Huh, zo klein?” In mijn fantasie had ik de vrouw met de mysterieuze glimlach geromantiseerd tot een immens schilderij. Ik weet eigenlijk niet waarom. Ik maak dingen in mijn hoofd mooier dan dat ze werkelijk zijn. Ik laat me makkelijk meeslepen door de verhalen van oudsher. Wat dat betreft was de werkelijkheid even anders, maar zeker niet minder mooi.

Ik houd van de geschiedenis die kunst met zich meedraagt. Nog mooier vind ik de verhalen over zulke werken: gewoon gestolen worden en vervolgens twee jaar in een koffer onder een bed liggen, zoals bovengenoemd schilderij. Om nog te zwijgen over de beste dief, die zich verstopte en vervolgens het museum verliet met het doek onder zijn jas. Het verbaast me altijd dat zoiets mogelijk is. Gelukkig is het schilderij gewoon weer te bewonderen in het Louvre, want begrijp me niet verkeerd: mensen die kunst verbranden op een gasfornuis, daar kan ik niks moois aan vinden.

Nou sta ik nog steeds met een been in Italië. Ik was als een blij schoolmeisje toen ik bij terugkomst zag dat Da Vinci the Genius in Post te bewonderen is. Naast dat Leonardo da Vinci een geweldige schilder was, was meneer ook uitvinder, beeldhouwer, architect, musicus, anatomist etc etc. De expositie in Post brengt deze facetten van hem in beeld. De meesten van ons zullen hem kennen van zijn schilderijen, maar weten niet dat hij een van de grondleggers was voor de hedendaagse technologie.

3
4
6

Dat de expositie laagdrempelig is, bleek wel uit de vrijpostigheid van de bezoekers om de replica’s aan te raken. Er werd uitvoerig geanalyseerd en een vrouw vond het zelfs nodig om even weg te rijden in een voertuig. Voor iemand zoals ik gingen mijn nekharen toen wel even omhoog staan. Zelf ging ik los in de Stanza degli Specchi, oftewel de Spiegelkamer. Oneindige reflecties van jezelf terwijl je in het midden van de kamer staat.

5

Na de zoveelste replica had ik het wel weer gezien, want eerlijk is eerlijk ik houd toch meer van het echte werk. Toen ik doorliep en de geheel gewijde afdeling over de geheimen van de Mona Lisa binnentrad, kreeg ik toch weer even een warm gevoel van binnen. Tof om te weten is dat er een fotograaf de echte Mona Lisa heeft mogen bestuderen met een speciaal door hem ontworpen camera die met dusdanige kwaliteit kon schieten dat er met een speciale techniek de daadwerkelijke lagen van de Mona Lisa aan het licht zijn gebracht. In de loop der jaren is het schilderij hevig verkleurd, in dit onderzoek kan je onder andere zien hoe de originele kleuren van het schilderij waren.

9

Je hebt al snel een middagje gevuld als je alles uitvoerig bekijkt. Het is zeker een aanrader voor diegenen die meer willen weten over de man, die zo’n grote inspiratie was voor een boek.

Latest posts by Marleen (see all)