Dit verhaal is een ode aan een zeer goede en dierbare vriendin, maar ik schrijf het ook voor iedereen die ik ooit tegenkom.
Het is een soort bladwijzer van wie ik ben als persoon. Zoals een bladwijzer fungeert bij het lezen van een boek.
Je stop met lezen, maar door de bladwijzer blijf je waar je gebleven bent. Zo ben ik ook in het menselijk contact met andere personen en vrienden die ik tegenkom.
Ik sta aan je zijde en wijk er niet vanaf. Laat ik dit als volgt opstellen, zodat dit voor iedereen en de lezers begrijpelijk en herkenbaar is.

Ik schrijf dit omdat het zoveel duidelijkheid en herkenbaarheid teweeg kan brengen, zowel voor jou als voor mij, maar ook voor alle mensen in bredere zin.
Het maakt mij namelijk niet uit of je in de duurste winkels je spullen koopt of juist in goedkope winkels. Of je pulp leest of juist klassieke boeken of werken.
Het maakt mij ook niet uit of je veertien jaar bent of juist veertig jaar. Of je van Nederlandse of juist buitenlandse afkomst bent.
Ik zal je er niet op veroordelen, ook niet op je uiterlijk of op je haardracht. Ook niet of je al dan niet vegetariër bent of dat je veganist bent, zolang je het maar niet opdringt aan een andere, zoals een jeugdig kind in ontwikkeling. Want of je nu een hippie bent, een uitgesproken atheïst of een overtuigd Christen of Moslim, rijk, arm, dakloos, terminaal, roker, drugsgebruiker of clean bent of verlegen: ik zal je niet veroordelen.

Ik hou van sex, drugs en Rock ’n Roll, zolang je het tweede maar met beperkte mate doet.
Bij mij staat de deur altijd voor je open. Is die van jou gesloten, dan help ik mee jouw deur te openen, indien je dat wilt of zelf niet alleen kan. Ik beloof dat ik naast je sta, je mag naast de plek zitten waar ik zit, ben je ouder dan zal ik opstaan voor u. Zelfs als je mijn ideeën niet waardeert en ook als ik het met sommige ideeën van jou niet eens ben.
Ik zal altijd respect voor je houden.

Wat ik voor je heb, is compassie en mededogen. Niet omdat je gelijk hebt of omdat je het verdient, maar omdat dit hetgene is wat voor mij betekenis heeft in het leven.
Dit is mijn levensmotto. Ik ben een schaduw van het leven, soms neurotisch en psychotisch, maar altijd met een diep, menselijk gevoel.
Ik ben je vriend en je hoeft op mij geen indruk te maken, zoals ik ook geen indruk op jou hoef te maken mijn vriend.

Was getekend,

Wesley Robert van der Vall, alias de KoeKoek