Gut och gut, wat bedroevend toen ik al die mannen met hun telelens op televisie zag deze week. Nee, ik heb geen medelijden met dat arme uiltje, maar met die mannen. En nee, ik heb geen medelijden met het feit dat ze aan het vogelspotten zijn, want dat is natuurlijk één grote farce. Laten we eerlijk zijn, het is toch ondenkbaar dat volwassen mannen het kijken naar vogeltjes tot een hobby maken. Nee lieve mensen, vogelspotters zijn eigenlijk hele gladde vogels. Want naast compensatiegedrag is er namelijk maar één andere reden voor die telelens en die reden is vijfentwintig jaar oud en woont een paar deuren verderop. Maar ja, je kunt natuurlijk niet aan de kerstvrouw een telelens vragen met als argument dat je de tieten van de buurvrouw veel geiler vindt dan de verlepte theezakjes waarnaast je zelf iedere nacht in bed ligt. Daarom bestaan er dus hobby’s zoals vogelspotten.

Toen kwam daar ineens een uiltje om de hoek kijken en daar had de gluurbuur niet op gerekend. Als ‘vogelspotter’ wekt het toch behoorlijk veel wantrouwen op bij vrouwlief als je ‘zo’n vogel over het net laat vliegen’. Dus huppakee, telelens in de Skoda en all the fucking way op naar Zwolle. Inderdaad, Zwolle. Zwolle waar het zo uitgestrekt is dat het ook nog eens nutteloos is om langs die uil te gluren in de hoop een verdwaald rood-borstje door het raam te spotten. Dus zelfs de slimme vogels werden blij gemaakt met een dode mus. Nee, er zit niets anders op dan met z’n allen zo fris als een hoentje uren naar die vogel te turen. Het is dan ook nog eens stervenskoud, wat natuurlijk zijn invloed heeft op de mannelijke geslachtsdelen, waardoor ze ook nog eens een nog grotere telelens moeten kopen om die laatste millimeters te compenseren. Dure hobby dus, dat vogelspotten. Bij zo’n gluurreünie kunnen er natuurlijk foto’s uitgewisseld worden, maar als er zo’n camera van SBS6 boven op komt kijken, wordt ze dat pleziertje ook ontnomen. Kortom, het zijn toch een stel pechvogels bij elkaar.

Uiteraard is er altijd een lelijk eendje tussen het geheel: de echte vogelspotter. Die herken je tenslotte zo aan zijn veren op zijn camouflagepak. De enige die wel bevredigd naar huis kan met zijn geschoten kiekje van de sperweruil. Zie je het voor je hoe hij thuis komt in zijn rijtjeshuis, waar vrouwlief op de bank zit met een kopje thee met bloemetjesmotief. Dat hij dan -zo trots als een pauw- zijn foto aan Truus laat zien om daarna hun maandelijkse sekspartij in missionaris te hebben, waarna hij een welverdiend uiltje kan knappen.

En voor onze perverse vogelspotters: wees maar niet bang hoor, wij zullen het geheim van jullie hobby niet verklappen. Dus… oogjes dicht en snaveltjes toe, slaap lekker.

Latest posts by KOBUS CARBON (see all)