De week begon aardig. Om me aan mijn belofte van vorige week te kunnen houden én om mijn professor niet teleur te stellen bracht ik maandag en dinsdag in eenzame opsluiting door. Schijnbaar is dat de enige habitat waarin ik iets gepresteerd krijg; een minimum aan prikkels en een maximum aan comfort.

Toen de woensdag uiteindelijk was aangebroken, kon ik fier mijn compleet verwerkte bronnenmateriaal presenteren. Zo’n 12.000 woorden aan geselecteerde quotes over rebelse Ieren. Mijn prof blij, ik blij en daarnaast scheen het zonnetje (speciaal voor mij). Alles wees erop: dit moest gevierd worden.

“Alles wees erop: dit moest gevierd worden.”

Een zakelijke afspraak leek mij ervan te verhinderen om de daad bij het woord te voegen. Toch besloot ik het erop te wagen. “Mag ik een impertinente vraag stellen? Ik heb nogal een lange dag gehad, en ik heb enórm zin in een wijntje.” Na een meewarige, edoch begrijpende blik bleek ergens nog een muffige rosé te liggen, die eerlijk is eerlijk, prima smaakte. Het overleg verliep trouwens soepeler dan ooit.

Van het een kwam het ander, en voor ik het wist was het ver middernacht, in café Vanouds Vermeulen, waar Rob nog altijd de beste fluitjes van Rotterdam tapt. Lekker fris stapte ik nog geen zeven uur later op de fiets om een dienst van tien uur te draaien in het altijd feestelijke Blijdorp. Maar mij zul je niet horen klagen. Zolang het nog kan, zwelg ik met plezier in het studentikoze voorrecht om doordeweeks in de kroeg te hangen.

Deze laatste maanden bieden bij uitstek gelegenheid om, geheel legitiem, dat zoveelste laatste biertje te drinken. Wie weet wat ik daarna voor excuses zal verzinnen. Proost, op jullie!

Lees ook Tara’s vorige bijdragen: week 1 en week 2.

Tara Lewis

Tara Lewis (1986) studeert Geschiedenis aan de EUR en is bezig met haar masterscriptie over het ontstaan van Ierse nationale identiteit in de zeventiende eeuw. Voor Bogue houdt ze wekelijks verslag van haar laatste maanden als student.

Latest posts by Tara Lewis (see all)